ကျွန်တော့် နာမည်ကတော့ သူရအောင်ပါ။
အမက(၁၁)မှာ ကျောင်းဆရာ တာဝန်ကိုထမ်းဆောင်နေသူ ဖြစ်ပြီး G-11ရဲ့ အတန်းပိုင် ဆရာတစ်ယောက်ဖြစ်ပါတယ်။
“ဝါးးးး...ဘာလိုလိုနဲ့ ကျောင်းသွားဖို့ပြင်ဆင်ရအုံးမယ်” အိပ်ချင်မူးတူးနဲ့ အိပ်ယာမှ ထကာ ရေချိုး မနက်စာစားပြီး ကျောင်းကိုထွက်လာခဲ့တယ်။
“ဆရာသူရ ဒီနေ့ကျောင်းလာတာ စောတယ်နော်” ကျောင်းအုပ်ဒေါ်အေးသီတာရဲ့ စကားပဲဖြစ်သည်။
“ဟုတ်တယ်ဆရာမကြီး စာစစ်စရာတွေလဲရှိသေးတာနဲ့ ကျောင်းကိုအစောထွက်လာလိုက်တာ”
ဆရာတစ်ယောက်ဖြစ်ရတာလဲ မလွယ်ပါဘူး။ကျောင်းသားကျောင်းသူတွေကိုအမြဲလိုစောင့်ကြည့်ပီး သူတို့လေးတွေရဲ့ လိုအပ်ချက်တွေကို နားလည်ဖြည့်ဆည်းပေးနေရတာ။ခေတ်ကာလအရလဲ ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ရည်းစားထားတဲ့သူတွေလဲပေါလာကြတယ်။
ဒီတစ်ထဲမှာ ဂျူးဂျူးဟေသာဆိုတဲ့ ကောင်မလေးက ခပ်သွက်သွက်နဲ့ခြေရှုပ်တယ်ဆိုတဲ့ သတင်းကအမြဲကြားနေရတယ်။ဒီနေ့လဲ တခြားဆရာမတွေစီက ဂျူးဂျူးဟေသာ ရည်းစားထားတဲ့အကြောင်းပြောလို့ နားထောင်ခဲ့ရသေးတယ်။
စာလေးတော်နေလို့သာ လွှတ်ထားပေးတာ ဒီနေ့တော့ဆုံးမစကားပြောရတော့မယ်။
ဂျူးဂျူးဟေသာဆိုတဲ့ကောင်မလေးက အရွယ်နဲ့မလိုက်အောင် ခန္ဓာကိုယ်ဖွံ့ဖြိုးတယ်။အတန်းထဲမှာ စာအတော်ဆုံးသူဖြစ်သလို ရည်းစားလဲရှုပ်ပွေတယ်။နို့တွေကလဲ ရှောက်သီးလုံးလောက်ရှိပီး ဖင်ကလဲကြီး၏။
ဒီကောင်မလေးကို မြင်တိုင်း အမြဲလီးတောင်ရတယ် ဆရာဆိုတဲ့စိတ်ကြောင့်ထိန်းထားနေရတာ။သင်ပုန်းမှာစာထွက်ရေးခိုင်းရင် ကျောင်းသားတွေက စာထက်ဖင်ကိုကြည့်နေကြတာများတယ်။
ဝယ်ယူရန်ပုံကိုနှိပ်ပါ
စာသင်ချိန်ပြီးတာနဲ့ “သမီးဂျူးဂျူး မုန့်စားဆင်းချိန်ကြရင် ဆရာ့နားနေခန်းကိုလာခဲ့ပါအုံး”ဆိုကာ ကျောင်းသားတွေကို နှုတ်ခက်ပီးအခန်းထဲထွက်ပြီး အတန်းချိန်မရှိတာနဲ့ ကိုယ်ပိုင်နားနေခန်းမှာ သတင်းစာဖတ်နေလိုက်တယ်။
သတင်းစာဖတ်နေရင်း ဂျူဂျူးရဲ့ပုံကိုမြင်ယောင်လာပီး လီးကတောင်လာတယ် တော်ပါသေးတယ် ကိုယ်ပိုင်သီးသန့်နားနေခန်းဖြစ်တာကြောင့် ဘယ်သူမှမရှိ။မုန့်စားဆင်းချိန်တွင်-
“ဆရာ ဝင်ခွင့်ပြုပါရှင့်”
“အေးအေး ဝင်ခဲ့”
ဝင်ခဲ့လို့သာပြောတယ် ကျွန်တော့်မျက်လုံးတွေက ဂျူးဂျူးရဲ့နို့တွေကိုစိုက်ကြည့်နေမိတယ်။
“ဆရာ ဝင်ခွင့်ပြုပါရှင့်”
“အေးအေး ဝင်ခဲ့”
ဝင်ခဲ့လို့သာပြောတယ် ကျွန်တော့်မျက်လုံးတွေက ဂျူးဂျူးရဲ့နို့တွေကိုစိုက်ကြည့်နေမိတယ်။
“ဆရာ..ဆရာသမီးကိုခေါ်ထားလို့”
“အော် အေး ဟုတ်တယ် မင်းရည်းစားနဲ့ချိန်းတွေ့နဲ့တဲ့ သတင်းတွေကြားတယ်။မင်းလုပ်ရက်ကြောင့် တခြား ဆရာ ဆရာမတွေကိုဘယ်လိုမျက်နှာပြရမလဲ။အခုကိုယ့်တပည့်တွေကို သေချာမထိန်းနိုင်ဘူးဆိုပြီးပြောနေကြတယ်။”
“သမီး တောင်းပန်ပါတယ်ဆရာ နောက်မဖြစ်စေရတော့ပါဘူး ဟင့်”
“အခုမင်းကိုဒဏ်ပေးရမယ် လက်မြှောက်ပီးထိုင်ထ အခါ၂၀လုပ်စမ်း”
“ဟင့် ဟုတ်ကဲ့ပါဆရာ”
ထိုင်လိုက်တိုင်း ဖင်ကြီးကပိုကြီးလာသလို ထမီမှာလဲ ပင်တီအရာကပေါ်လာတယ်။ဖင်ကြီးကိုကြည့်ပီးလီးကတောင်လာတယ် ခက်တာပဲ ဒီနေ့မှအတွင်းခံကဝတ်မလာဘူး။
“အော် အေး ဟုတ်တယ် မင်းရည်းစားနဲ့ချိန်းတွေ့နဲ့တဲ့ သတင်းတွေကြားတယ်။မင်းလုပ်ရက်ကြောင့် တခြား ဆရာ ဆရာမတွေကိုဘယ်လိုမျက်နှာပြရမလဲ။အခုကိုယ့်တပည့်တွေကို သေချာမထိန်းနိုင်ဘူးဆိုပြီးပြောနေကြတယ်။”
“သမီး တောင်းပန်ပါတယ်ဆရာ နောက်မဖြစ်စေရတော့ပါဘူး ဟင့်”
“အခုမင်းကိုဒဏ်ပေးရမယ် လက်မြှောက်ပီးထိုင်ထ အခါ၂၀လုပ်စမ်း”
“ဟင့် ဟုတ်ကဲ့ပါဆရာ”
ထိုင်လိုက်တိုင်း ဖင်ကြီးကပိုကြီးလာသလို ထမီမှာလဲ ပင်တီအရာကပေါ်လာတယ်။ဖင်ကြီးကိုကြည့်ပီးလီးကတောင်လာတယ် ခက်တာပဲ ဒီနေ့မှအတွင်းခံကဝတ်မလာဘူး။
“ဆရာ ထိုင်ထအခါ၂၀ပြည့်ပါပြီ”
ထိုင်ထလုပ်ပြီးပြန်အထတွင် ရုတ်တရတ် ဆရာ့ပုဆိုးဂွကြားကိုကြည့်မိလိုက်တာ လီးတောင်ပြီးဖောင်းနေတယ် အတွင်းခံဝတ်မလာဘူးနဲ့တူတောင် လီးကလဲရှည်လိုက်တာ ဘာရယ်ကြောင့်မှန်းမသိ အဖုတ်ကယားပီးစိုလာတယ်။ရည်းစားတွေရဲ့လီးကိုမြင်ဖူးပေမယ့် ဒီလောက်ကြီးတာ မမြင်ဖူးဘူး ပြီးတော့ ဂျူဂျူးကအခုထိအလိုးမခံရသေးဘူး။
ထိုင်ထလုပ်ပြီးပြန်အထတွင် ရုတ်တရတ် ဆရာ့ပုဆိုးဂွကြားကိုကြည့်မိလိုက်တာ လီးတောင်ပြီးဖောင်းနေတယ် အတွင်းခံဝတ်မလာဘူးနဲ့တူတောင် လီးကလဲရှည်လိုက်တာ ဘာရယ်ကြောင့်မှန်းမသိ အဖုတ်ကယားပီးစိုလာတယ်။ရည်းစားတွေရဲ့လီးကိုမြင်ဖူးပေမယ့် ဒီလောက်ကြီးတာ မမြင်ဖူးဘူး ပြီးတော့ ဂျူဂျူးကအခုထိအလိုးမခံရသေးဘူး။
ချိန်းတွေ့တိုင်း နို့ကိုင်ပြီး ထမိန်ပေါ်ကပဲ အဖုတ်နှိုက်ခံဖူးသေးတာ။
“ဒီလောက်နဲ့မပြီးသေးဘူး မင်းကိုအပြစ်ထပ်ပေးရမယ်”
“သမီးတောင်းပန်ပါတယ် ဆရာရယ် အခုတောင် ခြေထောက်တွေကျဉ်နေပီ ဟင့်”
“ရိုက်ဖို့ပါဆို တုတ်ကမရှိဘူး ဘယ်ဆရာတွေယူသွားလဲမသိဘူး ထားပါ လက်နဲ့ပဲရိုက်တော့မယ် လာ ဒီနားကို”
ဆရာ့အနားရောက်တာနဲ့ ဂျူဂျူးရဲ့ဖင်ကို ဆရာကရိုက်တယ် “ဖြန်း..ဖြန်း....အား နာတယ်ဆရာ”
မသိစိတ်က ဆရာ့လက်နဲ့ရိုက်တာကို ကြည်နူးမိပြီးငြီးသံလေးထွက်လာတယ်။
“သမီးတောင်းပန်ပါတယ် ဆရာရယ် အခုတောင် ခြေထောက်တွေကျဉ်နေပီ ဟင့်”
“ရိုက်ဖို့ပါဆို တုတ်ကမရှိဘူး ဘယ်ဆရာတွေယူသွားလဲမသိဘူး ထားပါ လက်နဲ့ပဲရိုက်တော့မယ် လာ ဒီနားကို”
ဆရာ့အနားရောက်တာနဲ့ ဂျူဂျူးရဲ့ဖင်ကို ဆရာကရိုက်တယ် “ဖြန်း..ဖြန်း....အား နာတယ်ဆရာ”
မသိစိတ်က ဆရာ့လက်နဲ့ရိုက်တာကို ကြည်နူးမိပြီးငြီးသံလေးထွက်လာတယ်။
“ဖြန်း...ဖြန်း...ဒီဖင်ကြီးနဲ့ကောင်တွေကို မြူဆွယ်နေတာမလား ဖြန်း...ဖြန်း...”
“အ..အ..မဟုတ်ပါဘူး အားး အား”
ဂျူဂျူးဖင်ကြီးက နူးညံ့နေတာပဲ ၄ချက်လောက်ရိုက်ပီး သူ့ဖင်ကိုမသိမသာလေးပွတ်ပြီး နယ်လိုက်တာ အိစက်နေတာပဲ။
“အ..အ..မဟုတ်ပါဘူး အားး အား”
ဂျူဂျူးဖင်ကြီးက နူးညံ့နေတာပဲ ၄ချက်လောက်ရိုက်ပီး သူ့ဖင်ကိုမသိမသာလေးပွတ်ပြီး နယ်လိုက်တာ အိစက်နေတာပဲ။
“ဒီအရွယ်နဲ့ ရည်းစားထားပီး လင်ယူသားမွေးလုပ်ချင်နေတာလဲ ဖြန်းဖြန်း....”
“နောက်မလုပ်တော့ပါဘူး ဆရာရယ် အားးအားး”
ထိုင်ခုံပေါ်မှာ ထိုင်လိုက်ပြီး “လာ ငါ့ပေါင်မှာလာကုန်း မတ်တပ်ရပ်ပီးရိုက်ရတာညောင်းတယ်။မှတ်လောက်အောင် နင့်ကိုဆုံးမပေးရမယ်”
ဆရာ့ပေါင်ပေါ်မှာကုန်းလိုက်ချိန် ဆရာကခါးကိုကိုင်ပြီး ဖင်ကိုရိုက်တယ် အဲ့အချိန် ဆရာ့ရဲ့လီးကြားကတောင်နေပီ အောက်ကနေဗိုက်ကိုထောက်နေတယ်။ဖင်ကိုရိုက်လိုက် ပွတ်လိုက်နဲ့လုပ်နေတာကို သာယာနေမိတယ်။
“နောက်မလုပ်တော့ပါဘူး ဆရာရယ် အားးအားး”
ထိုင်ခုံပေါ်မှာ ထိုင်လိုက်ပြီး “လာ ငါ့ပေါင်မှာလာကုန်း မတ်တပ်ရပ်ပီးရိုက်ရတာညောင်းတယ်။မှတ်လောက်အောင် နင့်ကိုဆုံးမပေးရမယ်”
ဆရာ့ပေါင်ပေါ်မှာကုန်းလိုက်ချိန် ဆရာကခါးကိုကိုင်ပြီး ဖင်ကိုရိုက်တယ် အဲ့အချိန် ဆရာ့ရဲ့လီးကြားကတောင်နေပီ အောက်ကနေဗိုက်ကိုထောက်နေတယ်။ဖင်ကိုရိုက်လိုက် ပွတ်လိုက်နဲ့လုပ်နေတာကို သာယာနေမိတယ်။
“ရပြီ ထ။နောက်တစ်ခါသတင်းထပ်ကြားရင် ဖင်ချွတ်ပြီး အရိုက်ခံရမယ်မှတ် ကြားလား”
“ဟုတ်....ဟုတ်”ဆိုပြီး ထလိုက်တဲ့အချိန် ထိုင်ထလုပ်ထားရတာကြောင့် ခြေထောက်မခိုင်ပဲ ပစ်လဲမလိုဖြစ်ချိန် ဆရာက နောက်ကနေဖမ်းထားပေးတယ်။
“ဟုတ်....ဟုတ်”ဆိုပြီး ထလိုက်တဲ့အချိန် ထိုင်ထလုပ်ထားရတာကြောင့် ခြေထောက်မခိုင်ပဲ ပစ်လဲမလိုဖြစ်ချိန် ဆရာက နောက်ကနေဖမ်းထားပေးတယ်။
“အားးး ခြေထောက်ကျဉ်နေတယ် ဆရာ အင့်”
ဆရာကအနောက်ကဖက်ပီးသာ ဖမ်းပေးတာ သူ့လီးကြီးက ဖင်ကိုထောက်နေတာ။
ဆရာကအနောက်ကဖက်ပီးသာ ဖမ်းပေးတာ သူ့လီးကြီးက ဖင်ကိုထောက်နေတာ။
ဝယ်ယူရန်ပုံကိုနှိပ်ပါ
ကျွန်တော်လဲခြေလျော်တာကို ဖက်ပေးပီး လီးနဲ့ထောက်သလိုဖြစ်သွားတယ်။ပြီးတော့ ခန္ဓာကိုယ်ကိုမတ်ပေးသလိုနဲ့ တချက်လောက်ဆောင့်လိုက်သေးတယ်။
“ရလား သမီး အဆင်ပြေရဲ့လား”
“ဟုတ် ဟုတ် ပြေတယ်ဆရာ”
“အတန်းချိန်ဝင်ရတော့မယ် သွားတော့။နောက်တစ်ခါဆို ဒီထက်ဆိုးမယ်နော်”
“ဟုတ်ကဲ့”ဆိုပြီး လှည့်အတွက် ဆရာ့ပုဆိုးကြားကိုကြည့်လိုက်တာ လီးကြီးကစောနကထက်တောင် ပိုပြီးကြီးလာသေးတယ်။အဲ့ဒါနဲ့ အခန်းထဲကအတွက် ဖင်ကြီးလှုပ်ပီးထွက်လာခဲ့လိုက်တယ် ဆရာတော့ဖင်ကြီးကိုကြည့်ပီး ကျန်နေခဲ့မှာပဲ ဟီး။
“ဟုတ် ဟုတ် ပြေတယ်ဆရာ”
“အတန်းချိန်ဝင်ရတော့မယ် သွားတော့။နောက်တစ်ခါဆို ဒီထက်ဆိုးမယ်နော်”
“ဟုတ်ကဲ့”ဆိုပြီး လှည့်အတွက် ဆရာ့ပုဆိုးကြားကိုကြည့်လိုက်တာ လီးကြီးကစောနကထက်တောင် ပိုပြီးကြီးလာသေးတယ်။အဲ့ဒါနဲ့ အခန်းထဲကအတွက် ဖင်ကြီးလှုပ်ပီးထွက်လာခဲ့လိုက်တယ် ဆရာတော့ဖင်ကြီးကိုကြည့်ပီး ကျန်နေခဲ့မှာပဲ ဟီး။
ဒီကလေးမ လမ်းလျှောက်တာကိုဖင်ကလှုပ်စိလှုပ်စိနဲ့။
နို့တွေဖင်တွေကိုမြင်ပြီး ကိုင်လိုက် ထောက်လိုက်ရတာကြောင့် လီးကလဲအစွမ်းကုန်တောင်နေတာနဲ့ အတန်းမဝင်ခင် အခန်းထဲမှာပဲ ဂျူးဂျူးကိူမှန်းပြီး ထုလိုက်တာ လရည်တွေအများကြီးပန်းထွက်သွားတယ်။
ကျောင်းဆင်းလို့ ညနေကျူရှင်ရောက်မှ ဇာတ်လမ်းထက်စကြည့်မယ် ကောင်မလေးကြည့်ရတာ ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ အလိုးခံပြီးပြီနဲ့တူတယ်။
(p-1 introကတော့ ဒီပိုင်းတင် ပြီးပါပြီခင်ဗျ။လိုအပ်ချက်များကိုလဲ ဝင်ရောက် အကြံပေးနိုင်ပါတယ်။
အရေးသားအဆင်မပြေဖြစ်သွားခဲ့ရင် တောင်းပန်ပါတယ်။
P-2မှာဒီထက်ကောင်းတဲ့အရာတွေနဲ့ ပြန်လာခဲ့ပါ့မယ်။)