မယားပါသမီး မနှင်းဆီ
ကျွန်တော့်နာမည် မြတ်လင်း။
အသက် ၄၀ ပြည့်ပြီဆိုတော့ ဘဝတစ်လျှောက် အမှားအယွင်းတွေ လုပ်မိတိုင်း
"အသက်ငယ်ပါသေးတယ်လို့" ဆိုပြီး ခွင့်လွှတ်ခံရတဲ့ ကာလလည်း ကုန်ဆုံးသွားပြီ။
အခု ကျွန်တော် လုပ်မိတဲ့ အမှားကိုတော့ ဘယ်သူကမှ ခွင့်လွှတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး ထင်ပါတယ်။
ကျွန်တော်နဲ့ တအိုးတအိမ် ထူထောင်လိုက်တဲ့ မုဆိုးမ
"မေမြင့်" ဟာ အသက် ၄၅ နှစ် ရှိပြီ။
သူ့မှာ ချောမောလှပတဲ့ သမီးတစ်ယောက် ရှိတယ်။
အမည်က
"နှင်းဆီ" ပါ။
ဝယ်ယူရန်ပုံကိုနှိပ်ပါ
နှင်းဆီက အသက် ၂၀ ပဲ ရှိသေးတယ်။
မေမြင့်နဲ့ နှင်းဆီကို ပထမဆုံး တွေ့ရတဲ့နေ့ကို ကျွန်တော် ဘယ်တော့မှ မမေ့နိုင်ဘူး။
လူပျိုကြီးဖြစ်တဲ့ ကျွန်တော့်အချစ်ကို လက်ခံလိုက်တဲ့ မုဆိုးမ မကြီး မေမြင့်ဟာ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက် အရမ်းလှပတယ်။
သူ့သမီး နှင်းဆီလည်း အမေတူသမီး၊ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက် အလုံးအထည် တူညီလုနီးပါး ရှိကြပါတယ်။
မုဆိုးမဖြစ်သူ
"မေမြင့်" ကို လက်ထပ်ဖြစ်တာဟာ သနားစိတ်ကြောင့်လို့ ပြောရင် သူ့ရဲ့ သမီး
"နှင်းဆီ" ကို ချစ်မိသွားတာလို့ ဆိုရပါမယ်။
ကြာပန်းလို သန့်စင်နုနယ်တဲ့ သမီး နှင်းဆီရဲ့ အပြုံးကို မြင်ရတဲ့အချိန်မှာ ကျွန်တော့်ရင်ဘတ်ထဲက ခံစားချက် တစ်ခုခု ပြောင်းသွားတယ်။
ဒါပေမယ့် ထိုစဉ်က ကျွန်တော့်ကိုယ်ကျွန်တော် လိမ်ညာပြီး ဒါဟာ မကြီး မေမြင့်ကို ချစ်မိတဲ့အတွက် လက်ထပ်ယူတာလို့ စိတ်ဒုန်းဒုန်းချထားတယ်။
မကြီး မေမြင့် နဲ့ အိမ်ထောင်ပြုပြီး တစ်နှစ်အတွင်း ကျွန်တော်ဟာ မကြီး မေမြင့် ကိုလည်း ချစ်စိတ်တိုးလာတယ်၊ သမီး နှင်းဆီကိုလည်း ချစ်မိနေတယ် ဆိုတာကို ပိုပြီး သေချာလာတယ်။
ဝယ်ယူရန်ပုံကိုနှိပ်ပါ
မယားပါသမီးကို ၅၂၈ ချစ်မေတ္တာထက် ပိုလာနေပါတယ်။
မကြီး မေမြင့်ကို ချစ်တာက ရင့်ကျက်ပြီး နွေးထွေးတဲ့ ချစ်ခြင်းမေတ္တာ။
နှင်းဆီကို ချစ်တာက မီးတောက်လို တောက်ပြောင်တဲ့ ရူးသွပ်ခြင်းမျိုးပါ။
တဏှာရာဂ ပါဝင်ပတ်သက်နေတယ်။
တစ်ညဆို...
"ဦးလေး၊ မေမေ ဒီည အလှူအိမ်မှာ သွားအိပ်တယ်နော်။
အပြင်မှာပဲ ဦးလေးနဲ့ ကျွန်မ ညစာလေး ထွက်စားကြမယ်လား?"
နှင်းဆီရဲ့ အသံထဲမှာ လှည့်စားတဲ့ ချိုမြိန်မှုတွေ ပါနေတယ်။
အမျိုးအမည်မသိ ခံစားချက်တခု ရင်ထဲမှာ သိသာနေတယ်။
"ဟုတ်ပါတယ် သမီး၊ မကြီး ထွက်သွားတာ မကြာသေးဘူး။
ဝယ်ယူရန်ပုံကိုနှိပ်ပါ
အိမ်မှာက သမီးနဲ့ ဦးလေး နှစ်ယောက်တည်းပဲ ကျန်တာ။
ဘယ်မှာ ညစာ သွားစားကြမလဲ?"
ကျွန်တော်တို့ စားသောက်ဆိုင်တခုကိုသွားပြီး ဝိုင်အနည်းငယ် သောက်ကြတယ်။
နှင်းဆီရဲ့ မျက်လုံးတွေက ပိုပြီး ဝင်းလက်လာတယ်။
သူက သူ့မိခင်အကြောင်း၊ သူ့ဖခင်ဆုံးသွားတဲ့အကြောင်း၊ သူခံစားခဲ့ရတဲ့ အထီးကျန်မှုတွေအကြောင်း ပြောပြတယ်။
"ဦးလေးလို စာနာတတ်တဲ့သူကို ကျွန်မ ရှာနေတာ ကြာပါပြီ...၊ မေမေကို ချစ်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။
ကျွန်မလည်း ဦးလေးကို ချစ်ပါတယ်" လို့ နှင်းဆီက ပြောလာပါတယ်။
သူ့လက်က ကျွန်တော့်လက်ပေါ် လှမ်းတင်လာတယ်။
ကျွန်တော့်ခန္ဓာကိုယ်က ချက်ချင်းပဲ တုံ့ပြန်သွားတယ်။
ကျွန်တော့်စိတ်ထဲမှာ တိုက်ပွဲဝင်နေတဲ့ အရာနှစ်ခုက ဖထွေးဆိုပေမယ်လည့် ဖခင်အရာ ဆိုတဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာနဲ့ ယောက်ျားတစ်ယောက်ရဲ့ ရမက်ဆန္ဒက တဂျိန်းဂျိန်း တိုးဝင်လာပါတယ်။
ဝယ်ယူရန်ပုံကိုနှိပ်ပါ
"နှင်းဆီ... မလုပ်သင့်ဘူး။
ငါတို့..."
"ဘာမှ မဖြစ်ပါဘူး ဦးလေး။
ဒါက ကျွန်မတို့ နှစ်ယောက်တည်းရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ပါ။"
အဲ့ဒီညက ကျွန်တော်တို့ ဟိုတယ်ငယ်တခုကို ဆက်သွားဖြစ်တယ်။
ဟိုတယ်အခန်း မျက်နှာကျက်ဖြူဖြူကို မော့ကြည့်နေပြီး ကိုယ်လုံးတီးဗလာဖြင့် ကုတင် ပေါ်က ပက်လက်အနေထားရှိနေတဲ့ နှင်းဆီသည် ကျားတစ်ကောင်ရဲ့ အစားခံခြင်းကို ဆက်သနေရတဲ့ သမင်မလေး တကောင်လိုပါပဲ။
ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက် လှပပြီး အသားဖြူဖွေး လက်လက်တောက်လျက် နို့အုံနှစ်မွှာမှာ ဝိုင်းစက်လှပလွန်းတယ်။
အမွေးဆံသေးသေး ကွေးကွေးလေးကြားက အရည်စို့နေတဲ့ ဖွင့်ဖတ်လွှာနှစ်ခုသည် ကုန်းယက်ချင်စရာလေးပါ။
ကျွန်တော့်မှာ အဝတ်စားမချွတ်ရသေးပါ။
အတွေးများ ဘလောင်ဆူနေသော ရင်ခွင်ဖြင့် မတ်တပ်ရပ်နေသော ကျနော့်ကို နှင်းဆီက ပြုံးပြီး ကြည့်နေတယ်။
ဝယ်ယူရန်ပုံကိုနှိပ်ပါ
"ဦးလေး၊ ကျွန်မနဲ့ မေမေ ဘယ်သူက ပိုလှလဲ" လို့ ဆိုလာပါတယ်။
ကျွန်တော်က အသက်ပြင်းတခု ချပစ်လိုက်တယ်။
နှင်းဆီရဲ့ ခြေထောင်နှစ်ချောင်းကြား ထိုင်ချလိုက်ပြီး သူမလေးရဲ့ အဖုတ်ဆီကို မျက်နှာ အပ်လိုက်လေတယ်။
ကျွန်တော်ရဲ့ လျှာချွန်ကြီး အမွေးနုကွေးများကို ယက်ကစားလိုက်တယ်။
"အဟင့် ယားတယ် ဦးလေးရဲ့..."
ထို့နောက်ကျနော်ဟာ ယောက်ျားတို့ တတ်ထားအပ်သော ပညာများ ထုတ်သုံးလိုက်တယ်။
သူမလေးကို မချီလိုက်ပြီး ကုတင်ခြေရင်းတွင် နေရာအထိုင်ချပေးလိုက်တယ်။
ကုတင်အောက် မုဆိုးဒူးထောက် ထိုင်ချလိုက်ပြီး သူမလေးရဲ့ ကိုယ်းကွယ်အပ်သော ပေါင်တံနှစ်ချောင်းကို အသာယာဖွာထုတ်လိုက်တယ်။
ကျွန်တော်ရဲ့ နှာခေါင်းဖြင့် သူမလေးရဲ့ ချက်ပေါက်နေရာကို အသာတကြည် နမ်းရှိုက်လိုက်တယ်။
အဖုတ်ကို နှုတ်ခမ်းဖြင့် နမ်းရှိုက်လိုက်ပြီး.. ကျွန်တော်စကားတခွန်း ပြောလိုက်ပါတယ်။
ဝယ်ယူရန်ပုံကိုနှိပ်ပါ
"ဦးလေး ဒီအဖုတ်လေးကို ဂါရဝပြုလိုက်ပါတယ်နော်၊ သမီးက ပိုလှတယ်။
ပိုနုပျိုတယ်။
ပိုလတ်ဆတ်တယ်၊ ဒါပေမယ့် ဦးလေးမှာက ရဲဆေးတင်ထားရပါတယ်။
မကြီး မေမြင့်ကိုလည်း အားနာနေရပါတယ်။
ကြောက်လည်း ကြောက်နေမိတယ်။
ဒီကိစ္စကို သူသိသွားရင် ဘာ်လိုနေမလဲ မသိဘူး"
နှင်းဆီးက
"ဦးလေး ဒီထက် ပိုရဲ ချင်ရင် ရဲလို့ရပါတယ်နော်၊ ဒီအဖုတ်က ဦးလေးအတွက် ပါကင်ပါနော်။"
ကျွန်တော် သမီး နှင်းဆီရဲ့ အဖုတ်ကို စတင်ယက်ပေးပါတယ်။
လျှာချွန်ဖြင့် ကလိပေးပါတယ်။
ဝယ်ယူရန်ပုံကိုနှိပ်ပါ
အပျိုစင်ဆိုသူလေးကို လိုးရတော့မယ်ဆိုတဲ့ အတွေးဖြင့် ကျွန်တော့်လီးမှာ ထောင်ကားနေပါပြီး။
နှင်းဆီကို လှေကြီးထိုး ရိုးရိုးနည်းဖြင့် ပါကင်ဖွင့်လိုက်ပါတယ်။
တကယ်လည်း ဟုတ်ပါတယ်။
အပျိုစင်မလေး နှင်းဆီမှာ ကာမအရသာကို ပထမဦးဆုံး ခံစားရတဲ့ ညတညကို ဖြတ်သန်းနေပါတယ်။
နာကျဉ်ခံကောင်း အရသာဖြင့် သူမကြိုးစား ပြုံးပြနေတယ်။
အရည်ရွှဲနေသောအဖုတ်တွင် သွေနီးစတွေ့ရပါတယ်။
ကျွန်တော့်မှာ သူမလေး ပို၍ခံစားမှု ပိုကောင်းအောင် ဖြေးဖြေးလေးဖြင့် နတ်ပြည် ပို့နေပါတယ်။
ညည်းသံသဲ့သဲ့ဖြင့် သူမခံစားနေတယ်။
ခရီးဆုံးအထိဆီကို ကျွန်တော်ကပဲ ဦးဆောင်လုပ်ပေးလိုက်ပါတယ်။
မိနစ်နှစ်ဆယ်ခန့်ကြာလာသောအခါ သူမလေးတောင်းဆိုလာပါတယ်။
ဝယ်ယူရန်ပုံကိုနှိပ်ပါ
"မြန်မြန်လေး အသွင်းထုတ် လုပ်ပေးပါလား ဦးလေး၊ ကျွန်မ ခံစားလို့ အရမ်းကောင်းလာပြီး" တဲ့။
ကျွန်တော်အရှိန်တင်၍ လှုပ်ရှားက သူမလေးရဲ့ နို့သီးချွန်ကို စို့ပေးပါတော့တယ်။
နို့သီးဘေးပတ်လည်ကို လျှာဖျားဖြင့် ဝိုင်း၍ဝိုက်ကာ ယက်ပေးသောအခါ ...
"အား အား ကောင်းတယ် ဦးလေး၊ မြန်မြန်လုပ်ပေး" ဆိုလာပါတယ်။
ကျွန်တော်လည်း ခပ်မြန်မြန် အသွင်းထုတ်လုပ်ပေးပြီး သူမလေးရဲ့ ဖင်တုန်းဘေးသားကို ညှစ်ပြီး ခပ်ဆတ်ဆတ်ရိုက်ပစ်တယ်။
သူမလေးက ခံစားချက်ပြင်းပြ အသံဖြင့်
"အာ့ အား အား" အော်၍ ဆိုလာတယ်။
"ဦးလေး ဖင်ရိုက်ရတာ အတော်လေး သဘောကျတတ်တယ်နော်၊ ညညဆို ဦးလေးနဲ့ မေမေ လုပ်ကြတာ သမီး ချောင်းကြည့်ဖူးတယ်။
ဦးလေးက မေမေ့ ဖင်ကို တအားရိုက်ပြီး လုပ်ပေးတဲ့ အသံကြားရပြီးဆို သမီး အရမ်းခံချင်လာတယ်၊ သိလား"
ကျွန်တော် ပြုံးပြပြီး ခပ်နာနာလေး ဖိသွင်း၍ ဆောင့်ထည့်တယ်။
ဝယ်ယူရန်ပုံကိုနှိပ်ပါ
"သမီးက ဦးလေးတို့ကို ချောင်းကြည့်တာလား၊ ဦးလေး တို့က ဘာလုပ်တာလဲ" ကျွန်တော် သွေးထိုး မေးမြန်းတယ်။
သူမကလည်း
"ဦးလေးတို့ လုပ်ကြတာလေ"
"ဘာလုပ်ကြတာလဲ၊ အသေချာပြောလေ သမီး"
"အာ့ဟာ လိုးကြတာလေ"
"ဘာလုပ်ကြတာလဲ၊ အသေချာပြောလေ သမီး"
"အာ့ဟာ လိုးကြတာလေ"
"ပြန်ပြောပါအုံး သမီး"
"လိုးကြတာ၊ လိုးကြတာ၊ ဦးလေးလီးကြီးနဲ့ မေ့မေ့ အဖုတ်ကို လိုးပေးတာ"
"ဘယ်လို လိုးတာလဲ သမီး"
"မေမေဖင်ကုန်းပြီး ဦးလေး လိုးပေးတာ"
"သမီးကရော ဖင်ကုန်းပြီး အလိုးခံချင်လား"
"အင်း ဦးလေး" ဆိုပြီး ကျွန်တော်က လီးကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး....
"အင်း ဦးလေး" ဆိုပြီး ကျွန်တော်က လီးကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး....
"ကဲ့ ထအုံး လေးဘက်ထောက်ပြီး ဖင်ကုန်းပေး၊ ဟုတ်ပြီး.. ဖင်ကို အနောက်ပစ်ပေး၊ ကျောကို နှိမ့်ချ၊ ဟုတ်ပြီးလား" ဆိုပြီး အပျိုမလေးကို ဖင်ကုန်းအနေထား နေရာကျဖို့ ပြင်ပေးပါတယ်။
သူမအဖုတ်လေးသည် ပြူထွက်လာပြီး အရည်များ စီးကျလာတယ်။
ဝယ်ယူရန်ပုံကိုနှိပ်ပါ
ကျွန်တော် လျှာဖြင့် ယက်ပေးလိုက်တယ်။
သူမကုန်းလျက်အနေထားကို သုံးမိနစ်ခန့် ယက်ပေးပြီး သူမတခါ ပြီးသွားပါတယ်။
ကျွန်တော်လည်း ပြီးဖို့ ကြိုးစားလိုက်ပြီး သူမခါးကိုကိုင်ပြီး ကြိတ်လိုး လိုးပစ်တာပါ။
မိနစ်အနည်းငယ်ကြာသောအခါ ကျွန်တော်လည်း သူမဖင်တုံးကို ဆတ်ဆတ်ရိုက်ပေးပြီး လိုးနေပါတော့တယ်။
ညှစ်လိုက် ရိုက်လိုက်နဲ့ ...
"အော် အော်ထား သမီး... သမီးအော်သံနဲ့မှ ဦးလေးက အရမ်းကောင်းတာ...အားဟာ!!"
"အော် အော်ထား သမီး... သမီးအော်သံနဲ့မှ ဦးလေးက အရမ်းကောင်းတာ...အားဟာ!!"
သူမမှာလည်း အော် အော် ပြီးခံစားတယ်။
"အာ့ အား အာ့အား" ဆိုပြီး ကြိတ်ခံနေပါတယ်။
သူမ ဖင်တုန်းသည် မကြီး မေမြင့် ဖင်တုန်းလိုမျိုးပဲ ဖွံ့ထွားလှတယ်။
ကျွန်တော်က မကြီး မေမြင့်ကို လိုးနေရတဲ့ပုံစံမျိုး စိတ်သွင်းလိုက်ပြီး သမီးနှင်းဆီ အော်သံကြား ဝေးဝါးခံစားရင်း သူမအဖုတ်အထဲမှာပဲ ပြီးသွားတယ်။
လိုးကောင်းကောင်းနဲ့ လိုးပစ်ပြီး အထဲမှာပဲ ပန်းထုတ်မိတာကို ကျွန်တော် နောင်တရနေမိပါတယ်။
ဝယ်ယူရန်ပုံကိုနှိပ်ပါ
"မယားပါသမီးကို ကိုယ်ဝန်တားဆေး ဝယ်ပေးရအုံးမှာပဲ" လို့ တွေးပြီး ည ၁၂ နာရီ မတိုင်ခင်မှာပဲ ဟိုတယ်က ပြန်ထွက်လာတယ်။
ညနက်နေပြီးမို့ ဆေးဆိုင်များ ပိတ်ကုန်ကြပြီး။
နှစ်ဦးသား နှုတ်ဆိတ်ပြီး အိမ်ပြန်လာပါတယ်။
အိမ်ရောက်သောအခါ ရေမိုးချိုး ညအိပ်ဝတ်စုံ ဝတ်ပြီး နှင်းဆီ အိပ်ခန်းထဲကို ကျွန်တော်လိုက်ဝင်ပြီး သူမနဲ့အတူ အနမ်းချင်းဖလှယ်ကာ အိပ်ရာထက်တွင်ပင် နှစ်ဦးသား အိပ်မောကျသွားပါသည်။
မနက် မိုးမလင်းသေးမှီမှာပါ ပြန်နိုးလာသောအခါ နောက်ထပ်တချီ ပြန်လိုးဖြစ်ကြသေးတယ်။
ဒီတခါလည်း သူမအဖုတ်ထဲမှာပဲ ကျွန်တော် ပန်းထည့်ပြီး ပြီးလိုက်ပါတယ်။
မကြီး မေမြင့် ဟာ သဘောသိပ်ကောင်းတဲ့ ဇနီးသည်ဖြစ်တဲ့အတွက် ကျွန်တော်ကို အပြည့်အဝ ယုံကြည်နေတယ်။
ဒါကြောင့် ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အပြုအမူတွေကို သံသယ မဝင်ခဲ့ဘူး။
တစ်နေ့တော့...
"ဦးလေး... ကျွန်မ... ကိုယ်ဝန်ရှိသွားပြီ။"
ဝယ်ယူရန်ပုံကိုနှိပ်ပါ
နှင်းဆီရဲ့ စကားသံ ကြားရတဲ့အခါ ကျွန်တော့်မှာ ထူပူသွားပါတယ်။
"ဘာ... ဘယ်လိုလဲ?"
"ကျွန်မတို့ ထွက်ပြေးကြမယ် ဦးလေး။
တခြားမြို့မှာ နေကြမယ်။"
"ဒါပေမယ့် မကြီး မေမြင့်က...?"
"ဦးလေး မေမေကို ချစ်တယ်ဆိုတာ ကျွန်မသိပါတယ်။
ဒါပေမယ့် ကျွန်မကိုလည်း ချစ်တယ်မလား? ဒီကလေးက ဦးလေးရဲ့သားသမီးပါ။"
"မဖြစ်ဘူး ထင်တယ် သမီး၊ ဦးလေး အာ့လောက် မရဲသေးဘူး"
သမီး နှင်းဆီက
"ယောက်ျားဆိုတာက လုပ်ရဲရင် ခံရဲရမယ်၊ တာဝန်သိတတ်ရမယ်။
ဝယ်ယူရန်ပုံကိုနှိပ်ပါ
တာဝန်ယူရမယ်" ဆိုလာပါတယ်။
ကျွန်တော် ငြိမ်သက်စွာ ထိုင်နေမိတယ်။
မေမြင့်ရဲ့ နွေးထွေးတဲ့ မျက်နှာ၊ သူမရဲ့ ယုံကြည်မှုတွေ စိတ်ထဲ ပေါ်လာတယ်။
နှင်းဆီရဲ့ လှပငယ်ရွယ်တဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာ၊ သူမရဲ့ စိတ်လှုပ်ရှားစရာ ခံစားချက်တွေ၊ ကျွန်တော် သူ့ကို ကိုယ်ဝန်တားဆေး တိုက်ဖို့ ပေါ့ လျော့ မေ့ပျောက်နေတာတွေ စတဲ့ နောင်တစိတ်တွေနဲ့အတူ ကျူးလွန်ခဲ့တဲ့ ရုပ်ပုံလွှာတွေ တကွက်ချင်း ပေါ်လာပါတယ်။
တစ်လကြာ ပြီးတဲ့နောက်...
"မြတ်လင်း... ငါတို့ စကားပြောကြမယ်။"
မကြီး မေမြင့်ရဲ့ အသံထဲမှာ မကြာခဏ ကြားနေကျ နွေးထွေးမှုတွေ မရှိတော့ဘဲ အေးစက်နေတယ်။
"ဘာကိစ္စလဲ မကြီး"
"သမီး နှင်းဆီ ကိုယ်ဝန်ရှိနေတယ်လို့ ငါ့ကို ပြောတယ်။
သူ့ကို ဘယ်ယောက်ျားက အဲဒီလို ဖြစ်အောင်လုပ်ခဲ့တာလဲ ဆိုတာ မောင်သိလား?"
ဝယ်ယူရန်ပုံကိုနှိပ်ပါ
ကျွန်တော့်နှလုံးသား ခုန်ရပ်သွားသလို ခံစားရတယ်။
"ဘာ... ဘယ်လိုလဲ?" ကျွန်တော်က စိုးရိမ်လေသံဟန်ဖြင့် ပြန်မေးတယ်။
"သမီး ငါ့ကို ပြောပြခဲ့တယ်။
တကယ်တော့ သူက ငါ့ကို ပြောပြဖို့ ရည်ရွယ်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး။
ဒါပေမယ့် သူ့ဖုန်းထဲက မက်ဆေ့ဂျ်တွေကို ငါတွေ့သွားတယ်။
သူနဲ့ ဆက်ဆံနေတဲ့ ယောက်ျားက သူ့ထက် အသက် ၂၀ လောက် ကြီးတယ်တဲ့။
ဒါပေမယ့် အဲဒီယောက်ျားက သူ့ကို တာဝန်မယူချင်ဘူးတဲ့။
ဒါကြောင့် ငါ့သမီးက စိတ်ဓာတ်ကျနေတယ်။"
မကြီး မေမြင့်ရဲ့ မျက်ရည်တွေ ကျလာတယ်။
"ငါ့သမီးကို ဘယ်ယောက်ျားပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီလိုမျိုး ဆက်ဆံတာဟာ လုံးဝမတရားဘူး။
ဝယ်ယူရန်ပုံကိုနှိပ်ပါ
တာဝန်ယူရမယ်။
အဲဒီယောက်ျားကို ငါ ဒေါသထွက်တယ် မြတ်လင်း။
ငါတို့ သူ့ကို တရားစွဲဖို့ ကြိုးစားနေတယ်။
ဒီလိုယောက်ျားမျိုးက ထောင်ထဲ သွားသင့်တယ်။"
ကျွန်တော် တစ်ကိုယ်လုံး ချွေးစေးတွေပြန်ပြီး အေးစက်သွားတယ်။
မေမြင့်ရဲ့ ဒေါသမျက်လုံးတွေကို ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ ကျွန်တော် အသက်ရှူမဝ ဖြစ်သွားတယ်။
ဘာမှ ပြောလို့မရတော့ဘူး။
"မြတ်လင်း... မင်း ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ? မင်းဖြူဖတ်ဖြူရော် ဖြစ်နေတယ်။"
"မကြီး... ငါ..."
ကျွန်တော့်အသံက တုန်နေတယ်။
ဝယ်ယူရန်ပုံကိုနှိပ်ပါ
ဒီအချိန်မှာ ကျွန်တော် နားလည်သွားတယ်။
မကြီး မေမြင့်က ဒီကိုယ်ဝန်လက်ချက်ဟာ ကျွန်တော်ပဲ ဆိုတာ မသိသေးဘူး။
သူမက ကျွန်တော်ကို ယုံကြည်နေဆဲဖြစ်ပြီး၊ ကျွန်တော့်ကို သူမနဲ့အတူ ဒီပြဿနာကို ဖြေရှင်းဖို့ အဖော်လိုအပ်နေတယ်လို့ ထင်နေတယ်။
"မြတ်လင်း... မောင်! မကြီးကို ကူညီမှာပဲနော်? နှင်းဆီက ငါတို့ရဲ့ သမီးပါ။
ဒီကိစ္စမှာ မောင်က မကြီးရဲ့ ခင်ပွန်း ဖြစ်တဲ့အတွက် နှင်းဆီရဲ့ ဖခင် ဖြစ် နေသလိုပဲ။
ငါတို့ မိသားစုအတွက် ဒီပြဿနာကို ပါဝင် ကူညီ ဖြေရှင်းဖို့ လိုတယ်။"
ကျွန်တော် မကြီး မေမြင့်ရဲ့ လက်ကို ကိုင်လိုက်တယ်။
သူမရဲ့ လက်တွေက နွေးထွေးနေဆဲပါ။
ဒါပေမယ့် ကျွန်တော့်လက်တွေက တဆတ်ဆတ် တုန်နေတယ်။
"မကြီး.. ငါ... ငါတကယ် ပြောရမှာ ကြောက်နေတယ်။"
ဝယ်ယူရန်ပုံကိုနှိပ်ပါ
ဒီအချိန်မှာ ကျွန်တော် ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။
ကျွန်တော် အမှန်အတိုင်း ပြောရတော့မယ်။
ဒါက မေမြင့်ကို နာကျင်စေမှာပဲ၊ နှင်းဆီကိုလည်း နာကျင်စေမှာပဲ၊ ကျွန်တော့်ကိုယ်ကျွန်တော်လည်း နာကျင်စေမှာပဲ။
ဒါပေမယ့် ဒီလိုဆက်လက်လိမ်ညာပြီး နေလို့မရတော့ဘူး။
"မကြီး... မောင် ပြောပြမယ်။
ဒါပေမယ့် ပြောပြီးတဲ့အခါ မောင့်ကို ဘယ်လို ဆက်ဆံမလဲဆိုတာ မောင် မခန့်မှန်းတတ်ဘူး..."
မကြီးမေမြင့်က ကျွန်တော့်ကို စိုးရိမ်တဲ့ပုံနဲ့ ကြည့်နေတယ်။
သူမရဲ့ မျက်လုံးတွေထဲမှာ ကျွန်တော် ဘယ်တော့မှ မမြင်ဖူးတဲ့ အရိပ်ယောင်လေးတွေ စတင် တွေ့ရှိနေရပြီ။
"မြတ်လင်း... မောင် ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ? ငါ့ကို ထိတ်လန့်စရာ မလုပ်နဲ့ နော်"
ကျွန်တော် နှလုံးခုန်သံကို အားလုံးကြားနေရသလို ခံစားရတယ်။
ဝယ်ယူရန်ပုံကိုနှိပ်ပါ
ကျွန်တော် နှုတ်ဖျားက ထွက်လာမယ့် စကားလုံးတွေက ကျွန်တော့်ဘဝကို ပြောင်းလဲပစ်လိမ့်မယ်။
ဒါပေမယ့် ကျွန်တော် ဆက်ပြီး မထိန်းထားနိုင်တော့ဘူး...။
ကျွန်တော် မကြီး မေမြင့် လက်ကို ကိုင်ထားပြီး...
"မကြီး မောင်ကို ခွင့်လွှတ်ပါနော်။
သမီးနှင်းဆီရဲ့ ကိုယ်ဝန်ဟာ မောင်နဲ့ ရတဲ့ ကိုယ်ဝန်ပါနော်၊ မကြီး ခွင့်လွတ်နော်၊ စိတ်မဆိုးနဲ့နော်၊ မကြီးကို မောင် တောင်းပန်တယ်၊ မောင်းတောင်ပန်တယ်!!! ကျွန် တော်တရစပ် ပြောထွက် နေတယ်။"
"ဟဲ့ !!! ဟဲ့!!! မောင်၊ မြတ်လင်း၊ မောင် ဘာတွေအော်နေတာလဲ၊ ထထ ထတော့!!
ကျွန်တော်အိပ်မက်ရှည်ကြီးက လန့်နိုးလာတယ်။
ဇောချွေး ပြန်လျက် ထထိုင်လေတယ်။
မကြီး မေးမြင့်က စကားလှမ်းပြောတယ်!!
"ဒီမောင် ဟာကွယ် မကြီး မငယ်နဲ့ အိပ်ပျော်ရင်း ဂယောင်းချောက်ခြား အော်နေပါလား!! ထထ ထတော့ မောင်ရဲ့ .. !!! မနက် ၆ နာရီ ထိုးနေပြီး၊ သမီးလေးကို ကားကွင်း ပို့ပေးရအုံးမယ်လေ။"
ဝယ်ယူရန်ပုံကိုနှိပ်ပါ
အော် ဟုတ်သားပဲ ကျွန်တော်တို့ ဒီမနက် သမီးကို ကားကွင်းကို ပို့ပေးရအုံးမယ်ဆိုတာလေး ပြန်သတိရလိုက်တယ်။
ကျွန်တော် အိပ်မက်အရှည်ကြီး မက်နေပါလားဆိုတာလည်း မှတ်မိလာတယ်။
တကယ်ကြီးလိုလိုနဲ့ အိပ်မက်ထဲက ခံစားချက်က လိုက်ပါနေသေးတယ်။
ဒီနေ့ သမီးလေး နှင်းဆီ ဒုတိယနှစ် ကျောင်းပြန်ဖွင့်လို့ သူမြို့ကို ပြန်သွားရအုံးမှာ။
ကျွန်တော်တို့ ကားကွင်းကိုပဲ လိုက်ပို့ပေးပြီး သမီးက မြို့ပေါ်က အမျိုးတွေ လာကြိုပေးမှာဆိုပါတယ်။
မယားပါသမီးကို ကိုယ်ဝန်ရသည်အထိ အိပ်မက်ထဲထိ လိုးပေးခဲ့မိတဲ့ ကျွန်တော့်မှာ ရှက်စိတ်ဖြင့် မကြီး မေမြင့် ပြင်ပေးတဲ့ ထမင်းကြော်နဲ့ ကော်ဖီသောက်ပြီး စိမ်ခံစားနေရင်း အိပ်မက်ကို စားမြုံ့ပြန်နေသေးတယ်။
လီးကြီးက ထောင်ထလာတယ်။
တကယ်ပဲ အပြင်မှာဆိုရင် မလွယ်ဘူး။
ခဏနေ သမီး နှင်းဆီက အဝတ်စားပြင်ဆင်ပြီး ရေမွှေးအနံ့ တထောင်းထောင်းနဲ့ ထမင်းစားခန်းတဲ့ ဝင်လာပြီး နှုတ်ဆက်တယ်။
"မောနင်းပါ ဦးလေး၊ သမီးမရှိတုန်း မေမေကို ဂရုစိုက်ပေးပါနော်" လို့ ဆိုလာပါတယ်။
ဝယ်ယူရန်ပုံကိုနှိပ်ပါ
"ဟုတ်ကဲ့ပါ သမီးရေ" ကျွန်တော်က ပြုံးစစနဲ့ ပြန်ပြောလိုက်ရပါတယ်။
စိတ်ထဲမှာတော့ ဒီကောင်မလေးလည်း အပျိုကြီးဖားဖားနဲ့ အရမ်းလှနေတာတော့၊ ငါအိပ်မက်ထဲထိ လိုးဖြစ်သွားတာပါလား!!
တကယ်ပဲ အပြင်မှာဆိုရင်.... မလွယ်ဘူး!!
(ပြီး..)
- ချိုမြိန်စေ (5 - 1 - 2026)
နှစ်သစ်ရဲ့ ပထမဦးဆုံး ဇာတ်လမ်းပါ။